De nieuwe sportvelden van FC Lewenborg liggen op ongeveer 30 meter van de dichtstbijzijnde woonblokken. Er wordt nu ook ’s avonds gespeeld - wat zeker zal leiden tot enige slaapverstoring. Met name voor jonge kinderen en voor “met de kippen op stok” types. Ook de langslapers hebben de op zaterdagochtend al het nodige te verduren gehad.

De gemeente Groningen gaat er van uit dat er van overlast geen sprake zal zijn. De angst voor overlast heeft weliswaar geleid tot een convenant tussen vertegenwoordigers van de wijk, de scholen en de gemeente. Maar hierbij is de mogelijke overlast door de trainings- en andere activiteiten van FC Lewenborg niet betrokken. Blijkbaar verwachtte de gemeente dat de bewoners dermate blij zouden zijn met het behoud van FC Lewenborg voor de wijk, dat er over eventuele overlast niet gezeurd zou worden. Dat mag dan gelden voor het overgrote deel van de wijk Lewenborg en voor de Scheepsraad. De bewoners van de woonblokken die zich nu gebruikt zien als geluisdwal en door de lichtmasten in het zonnetje worden gezet zijn er zeker niet blij mee. Straks krijgen ze ook het sportgebouw vlak voor de deur - eveneens op zeer geringe afstand.

Slaapgebrek door geluidsoverlast ……. we zullen ermee moeten leren leven. Vindt de gemeente. Waar dat toe kan leiden zien we in het artikeltje hieronder.

Artikel uit het DvhN over de gevolgen van slaapgebrek.

Hier zie je hoe een Simpleviewer Flash gallerij weergeven zou moeten worden. Klik hier om de gallerij in het bericht te openen in jouw browser.

In het kader van van de bouwvergunning is door omwonenden gewezen op de richtlijnen van de Vereniging Nederlandse Gemeenten (VNG). Voor sportvelden met kunstvelden en lichtmasten geldt op grond van de VNG brochure “Bedrijven en milieuzonering” een milieuzone van 50 meter vanaf de sportvelden tot aan geluidsgevoelige bebouwing. Op grond daarvan wilden de bewoners de gemeente ertoe bewegen om op zijn minst maatregelen te nemen of aan te kondigen die geluidshinder zouden doen verminderen.

De gemeente antwoord hierop :”De gemeente Groningen werkt niet met geluidscontouren en er zijn ook geen aanleidingen geweest om met dergelijke contouren te gaan werken. In zijn algemeenheid constateren we (de gemeente dus) dat de ruimtebehoefte voor bebouwing de afgelopen decennia is toegenomen en dat als gevolg daarvan de compactheid van de stad toeneemt.”

Met deze argumentatie worden de richtlijnen van de VNG dus naar de prullenbak verwezen. Aangezien veel andere gemeenten deze richtlijnen nog steeds hanteren, is hier op zijn minst sprake van rechtsongelijkheid.  Het verzoek van de omwonenden om op zijn minst rekening te houden met de korte afstand tussen velden en bewoning wordt door de gemeente Groningen dus van de hand gewezen met verwijzing naar de compacte stad.  Dit lijkt meer op het opzettelijk pesten van omwonenden dan een nette afweging van belangen.

Vandaag, 13 mei, kregen de omwonenden een brief van de gemeente Groningen in de bus over de aanvang van de werkzaamheden. Zie de link hieronder (link naar PDF-bestand).

Info gemeente over start aanleg kunstgrasvelden

Veel omwonenden staan - nog steeds - niet te juichen bij de plannen van de gemeente. De gemeente Groningen vind het geen enkel probleem dat de sportvelden - waar met ingang van septemer ook ’s avonds laat gespeeld gaat worden - op een afstand van plm. 30 meter van de bebouwing ligt, zonder enige afscherming. En wel aan de kant waar de meeste slaapkamers zich bevinden. Er zijn ook geen plannen voor geluidswerende maatregelen. En ook de kantine komt op zo’n 30 meter van de woningen te liggen. In andere gemeenten wordt in overeenkomstige gevallen - naast de vaak aanwezige bomen en struiken - meestal een minimumafstand van 50 meter aangehouden. De gemeente Groningen - inclusief vrijwel de gehele gemeenteraad - wil alleen maatregelen tegen geluid- of lichthinder treffen als er aantoonbaar wettelijke normen worden overschreden. Zo worden de problemen afgeschoven op de omwonenden.

Ik hoef maar één pasage te citeren. In het kader van de protesten van omwonenden wordt gezegd:

“Het VMBO waar 60% van alle Nederlanders naar toe gaat of is gegaan, afwijzen alsof alle leerlingen van zo’n school alleen maar zware criminelen in de dop zijn, is natuurlijk ook niet acceptabel. Daarmee zet je 60% van onze jeugd in het verdomhoekje”.

Veel van de protesterende omwonenden hebben zelf nog kinderen op basisschoolleeftijd. Inclusief ikzelf. En als die kinderen straks naar het VMBO gaan: prima! Als ze maar goed onderwijs krijgen - op welk schooltype dan ook. De leden van de Verscholen Gemeenschap - de felste tegenstanders dus - heb ik de argumenten die hun nu door de Lewenborger in de mond wordt gelegd nooit horen gebruiken. Dat zou ook vreemd zijn: je eigen kinderen beschouwen als criminelen in de dop.

Dit is is pure laster!!!

Door de gemeente Groningen werd deze taktiek - het zwart maken van de tegenstanders - op een veel subtielere manier gehanteerd. Zeg maar vaak genoeg dat het VMBO ten onrechte vaak “het afvoerputje van het onderwijs” wordt genoemd of woorden van gelijke strekking en zonder het te zeggen suggereer je toch dat de tegenstanders van de komst van de scholencampus dat vinden. Nee, dames en heren van de gemeenteraad van Groningen en journalisten van De Lewenborger, wij vinden het juist slecht voor het imago van het VMBO dat u zelf steeds het verband legt met het afvoerputje van het onderwijs en wij beschouwen onze eigen kinderen niet als criminelen in de dop, naar welke school ze ook gaan.

Artikel in de Lewenborger

Het stuk in de Lewenborger lijkt voor het grootste deel wel redelijk (in die zin dat de Lewenborger en dus de Scheepsraad recht heeft op een eigen mening). Het venijnige stukje waaruit ik heb geciteerd (zie tweede kolom, iets onder het midden) is gewoon een verdraaiing van de feiten en stelt de argumenten van de omwonenden in een zeer kwalijk daglicht.

De Lewenborger is een uitgave van de wijkraad - de Scheepsraad dus - en verwoord het officiële standpunt van de Scheepsraad. Los van het volledig verdraaien van het standpunt van de “tegenstanders” werpt de Scheepsraad zich op als vertegenwoordiger van “de rest van Lewenborg”. Men behartigt de belangen van Lewenborg als geheel - waarvan het overgrote deel uiteraard geen belanghebbende is.

Een wijkraad heeft, volgens de Verordening op de wijkraden, een intermediaire en adviserende rol tussen bewoners in een bepaalde wijk en het gemeentebestuur. Een wijkraad heeft bijvoorbeeld geen bevoegdheid tot het voeren van bestuursrechtelijk bezwaar en beroepsprocedures. Wijkraden zijn geen rechtspersoon en in juridische zin geen belanghebbende. Mijn vraag is dus: waarom is de wijkraad van Lewenborg betrokken geraakt bij de inspraakprocedure?? Men is in formeel juridische zin geen belanghebbende. De overige partijen die aan het overleg hebben deelgenomen wel. Men stond niet achter de standpunten van de omwonenden en vertegenwoordigde de omwonenden niet. Dat geven ze zelf toe. Achteraf stellen ze de motieven van de omwonenden bewust - door verdraaiing van feiten - in een kwaad daglicht.

Achteraf gezien hadden de omwonenden niet moeten en hoeven te accepteren dat de Scheepsraad aan het overleg zou deelnemen. Als ze door de gemeente zijn uitgenodigd - en echte belanghebbenden als de bewonersvereniging Zilvermeer niet - dan heeft men juridisch gezien een scheve schaats gereden. Dan kan men zich er niet op beroepen dat de bewoners van Zilvermeer zich maar aan hadden moeten melden voor het overleg. Als de Scheepsraad zichzelf heeft uitgenodigd gaat dit laatste verhaal niet op, maar ze zijn en blijven geen belanghebbende als het om overleg met de buurt gaat. Wij (de echte belanghebbenden) hadden ze eventueel kunnen vragen als adviseur deel te nemen, maar dat hebben we niet gedaan.
De Scheepsraad heeft de bewoners van Lewenborg-West als een baksteen laten vallen.

Het begon al met de wijze waarop de lokatiekeuze tot stand is gekomen. De indruk wordt sterk gewekt dat er eerst een lokatie is gekozen en dat er vervolgens een aantal argumenten bij is gezocht. De andere potentiële lokaties moesten gewoon afvallen. De gemeente heeft deze indruk nooit weg kunnen nemen.

De gemeente had aan de bezwaren tegen de oorspronkelijke plannen grotendeels tegemoet kunnen komen door een ruime opzet met heel veel groen. Hierdoor had het oorspronkelijke karakter nog enigszins bewaard kunnen blijven, zeker als er iets terecht was gekomen van de 50 meter brede ecologische zone die in de plannen waren voorzien. De burgers waren in eerste instantie wellicht binnensmonds nog wat blijven namopperen, maar uiteindelijk zou het gemor wel zijn verstomd. Enkele geluidswerende wallen, een paar verkeerstechnische aanpassingen en maatregelen ter verbetering van het overbelaste openbaar vervoer zouden wellicht zelfs hebben geleid tot een resultaat om trots op te zijn.

Wat gebeurde er in werkelijkheid? In de kennelijke veronderstelling dat toegeven aan de wensen van de omgeving zou leiden tot ongewenste budgettaire consequenties, werd feitelijk geen enkele wens gehonoreerd en werden aanpassingen van de plannen uitgeroepen tot het positieve resultaat van de bewonersparticipatie.

Dieptepunt was wel het aplomb waarmee het handhaven van FC Lewenborg in de wijk Lewenborg werd gepresenteerd als een overwinning voor de buurt. Een overwinning? Ja, een Pyrrhus overwinning misschien. Vriend en vijand waren het erover eens dat een club als FC Lewenborg in de wijk hoort en niet ergens tussen Lewenborg, Drielanden en Beijum. Maar niet de gemeente. Uiteindelijk kon FC Lewenborg toch blijven. Een goede zaak voor de wijk. Maar tegen welke prijs! Opeens was er van een ruime opzet met individuele gebouwen voor de verschillende scholen geen sprake meer. Een mooie groene omgeving met hier en daar een fraai vormgegeven schoolgebouw van beperkte omvang? Helaas geen ruimte meer!

En FC Lewenborg? Als prijs voor het behoud van FC Lewenborg krijgen de bewoners – die toch al bang waren voor overlast – de nieuwe plastic velden in hun achtertuin. Van een ecologische zone van 50 meter is daar geen sprake meer. Misschien blijft er voor deze zone 20 meter over?

En de gemeenteraadsleden? Die denken dat ze OF moeten kiezen voor de scholen en tegen de bewoners OF omgekeerd. Om voor verbetering van het onderwijs EN voor een goede oplossing voor de bewoners op te komen is te veel gevraagd. Welnu, u zult waarschijnlijk niet begrijpen waarom voor ons - bij de volgende verkiezingen - een gang naar de stembus te veel gevraagd is.